Nga martiri te miti: Si u shndërrua figura e Shën Gjergji në një nga festat më të përhapura te shqiptarët

Festa e Shëngjergjit, e cila shënohet më 6 maj, mbetet një nga traditat më të rrënjosura ndër shqiptarë, duke ndërthurur historinë fetare me rite shumë më të vjetra që lidhen me natyrën dhe ciklin e jetës, transmeton Gazeta Metro.

Në thelb të saj qëndron figura e Shën Gjergjit, një ushtar romak i shekullit III që, sipas burimeve historike, u ekzekutua gjatë persekutimeve të të krishterëve nën Perandori Dioklecian, për shkak të besimit të tij. Megjithatë, shumë nga elementet që sot lidhen me këtë figurë , përfshirë legjendën e vrasjes së dragoit, janë shtuar shekuj më vonë dhe nuk kanë bazë të dokumentuar historike.

Pikërisht kjo ndarje mes historisë dhe mitit reflektohet edhe në mënyrën si festohet Shëngjergji sot. Studiuesit theksojnë se praktikat kryesore të kësaj dite janë me origjinë para-kristiane, të lidhura me pjellorinë, bujqësinë dhe mbrojtjen nga e keqja, ndërsa figura e Shën Gjergjit është integruar më vonë si simbol fetar.

Në shumë zona shqiptare, dita nis me rituale pastrimi, ku njerëzit lahen me ujë të freskët dhe vendosin lule apo degë të gjelbra në shtëpi, si shenjë e mbarësisë. Në familjet rurale vazhdon tradita e therjes së qengjit, ndërsa fëmijëve u lidhen fije të kuqe dhe të bardha në dorë për mbrojtje simbolike.

Festa shoqërohet gjithashtu me dalje në natyrë dhe tubime familjare, duke ruajtur funksionin e saj social dhe komunitar. Megjithatë, praktikat ndryshojnë nga një zonë në tjetrën, ndërsa në qytete gjithnjë e më shumë po reduktohen në forma simbolike.

Në këtë mënyrë, Shëngjergji mbetet një shembull i qartë i transformimit kulturor: një figurë historike e krishterë, e shndërruar në mit mesjetar, dhe më pas e ndërthurur me rite shumë më të hershme, duke krijuar një festë që sot tejkalon kufijtë fetarë dhe mbetet pjesë e identitetit kulturor shqiptar./gazetametro.net